dnd, d&d dungeons and dragons
 
Olejów na Podolu
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Strona główna ˇ Artykuły ˇ Galeria zdjęć ˇ Forum strony Olejów ˇ Szukaj na stronie Olejów ˇ Multimedia
 
isa, dnd.rpg.info.pl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Nawigacja
Strona główna
  Strona główna
  Mapa serwisu

Olejów na Podolu
  Artykuły wg kategorii
  Wszystkie artykuły
  Galeria zdjęć
  Pokaz slajdów
  Panoramy Olejowa 1
  Panoramy Olejowa 2
  Panoramy inne
  Stare mapy
  Stare pocztówki Olejów
  Stare pocztówki Załoźce
  Stare pocztówki inne
  Stare stemple 1
  Stare stemple 2
  Multimedia
  Słownik gwary kresowej
  Uzupełnienia do słownika
  Praktyczne porady1
  Praktyczne porady2
  Archiwum newsów
  English
  Français

Spisy mieszkańców
  Olejów
  Trościaniec Wielki
  Bzowica
  Białokiernica
  Ratyszcze
  Reniów
  Ze starych ksiąg

Literatura
  Książki papierowe
  Książki z internetu
  Czasopisma z internetu

Szukaj
  Szukaj na stronie Olejów

Forum
  Forum strony Olejów

Linki
  Strony o Kresach
  Inne przydatne miejsca
  Biblioteki cyfrowe
  Varia
  Nowe odkrycia z internetu

Poszukujemy
  Książki

Kontakt
  Kontakt z autorami strony

 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Olejów na Podolu
Aktualnie na stronie:
Artykułów:1280
Zdjęć w galerii:1707

Artykuły z naszej strony
były czytane
3412410 razy!
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
(Stefania Spittal: Kronika szkoły w Załoźcach - część 1)

O HISTORII ZAŁOZIEC


Na najstarszej części Polski Podola, którego podstawę stanowią speneplenizowane warstwy skał krystalicznych z okresu archaicznego leżą Załoźce. W Załoźcach szczególnie na tak zwanym Starym Mieście pod grubą warstwą z lossu są utwory trzeciorzędowe, kredowe, jurajskie. Długość geograficzna Załoziec wynosi. wynosi 43°1' - 43°7'52" na wschód od Ferro. Szerokość geogr. północna wynosi 49°46'30" do 49°51'. Najniżej w Załoźcach jest położony staw 313 m n.p.m. Najwyżej położona Uszerowa Góra 429 m n.p.m., Szweda Kamień 414 m, Wójtowa Góra 377 m i Ostra Góra.

Z pamiątek przedhistorycznych (z paleolitu) mamy wykopaliska na polach Czystopad: odszczepek krzemienny wydobyty 1881 r. Znajduje się on w Muzeum Dzieduszyckich we Lwowie. W Załoźcach znaleziony skarb brązowy przechowywany w Muzeum Lubomirskich we Lwowie jest następujący:
1) Celt ornamentowany przy nasadzie potrójnym rowkowaniem.
2) Celt w kształcie dłuta z tulejką.
3) Fragment prawdopodobnie miecza z częścią rączki z trzema dziurkami.
4) Fragment sierpa.
5) Kawałek noża z grubym grzbietem.
6) Fragment celta.
7. i 8) Celty.
9) Cztery części prawdopodobnie noża.
10) Głowa maczugi z kolcami i otworem na trzon.
11 i 12) Dwa miecze brązowe. Ostrze jednego miecza w kształcie liścia lilii zgrubiane po środku, zwężane przy rękojeści. od końca ostrza do rękojeści biegną paski z trzech linii, rękojeść w połowie odłamana. Drugi miecz w ostrzem rozszerzającym się powoli od rękojeści i zwężającym się od połowy do końca, ma rękojeść zdobną potrójnym rzędem linij zakończona okrągłym guzem ornamentowanym gwiazdą. Półokrągły bolec ujmuje ostrze.

Przedmioty te pochodzą z młodszej epoki brązowej i są pochodzenia węgierskiego. (Bohusz Janusz Zabytki przedhistoryczne Galicji Wsch.) Są to pomniki po licznych kulturach i ludach, które tu panowały.

Miasto rozległo się po obu brzegach rzeki Seret. Kolebką Załoziec są Stare Załoźce. Od kiedy istnieją jako osada nie wiadomo, pierwsze zapiski archiwalne są z roku 1446. Miastem są Załoźce od 1516 roku. Król Zygmunt Stary nadaje im tytuł miasta i zwalnia na 4 lata od podatku. W roku 1521 otrzymują Załoźce prawo magdeburskie i 12 lat zwolnienia od podatku, Niszczone wielokrotnie przez Tatarów, tędy bowiem szedł jeden z trzech szlaków tatarskich zwany "kuczmeńskim", jak również przez Kozaków, wojska Rakoczego, Szwedów, Moskali - wojna północna, Konfederacja Barska, wojny napoleońskie, ostatnio w czasie wielkiej wojny światowej przez Moskali, Austryjaków i Niemców. Po wojnie tej pozostało tylko kilka domów na Starem Mieście i to bez dachów okien i drzwi.

Po dawniej świetniejszej przeszłości pamiątkę stanowi zamek założony przez Kamienieckich (początek XVI wieku), obecnie w zupełnej ruinie, niszczony za Zygmunta I w roku 1516 i 1521 i za Jana III w roku 1677. Kościół ufundowany przez Jadwigę Kamieniecką. Jej syn Jan rozszerza fundację tegoż kościoła w roku 1547. Po wojnie światowej z ruin dźwignięty w roku 1925 za staraniem ks. Gerarda Rachalskiego proboszcza załozieckiego, wedle planu inż. Wawrzyńca Dajczaka.

Zmieniali się dziedzice Załoziec, do znanych należą: Sienieńscy, Kamienieccy, Mniszchowie, Wiśniowieccy, Lubomirscy, Zamojski, Potoccy, Ronikier, Miączyńscy, Dzieduszyccy, obecnie Cieńscy. Wymienieni aż do Ronikiera byli to panowie - rycerskiego ducha, co stawiali mężnie czoło nawałom nieprzyjacielskim, niejednokrotnie miasto zniszczone doszczętu dźwigali na nowo. Królowie polscy zwalniali miasto od wszelakich ciężarów i podatków, aby mogło się po dewastacjach odbudować (jak n.p.1516 r, 1521 r. 1677 r.)

Pamiątką po wojnach tatarskich jest krzyż na rycerzu zabitym w walce z Tatarami w roku 1575. Nazwy po dawnych wojnach utrzymały się do dziś: Turczynów folwark, Mogiłki część gruntów załozieckich, Romosze kozackie. Po każdej wojnie morowe powietrze wyludniało miasto (największe 1620 r.) Dotychczas stoi figura św. Rocha z roku 1795, patrona od zarazy. Staromieszczanie palą przed tą figurą lampki nalane masłem lub świece z prośbą o opiekę.

Jak żadna z wojen na rubieży kresowej nie opuściła Załoziec, tak wojna światowa przeszła przez nie niszcząc je doszczętnie. Ludność ewakuowana po różnych miejscowościach w odległych powiatach n.p. w powiecie Gródek Jagielloński: Rzeczyszczany, Haliczanów, Hartfeld, Dorostany, Biała Góra, Tuczapy, Rodatyszcze, Bratkowice, Burgtal, Artyszcze i wiele innych.

W roku 1918 wróciły na wiosnę do Załoziec przeważnie dzieci i kobiety, gdyż mężczyźni byli w wojsku austriackim. Na miejscu jak wspomniałam zastano gruzy tylko i zgliszcza porosłe olbrzymimi chwastami, pola leżące odłogiem poryte okopami, ziemiankami i pełno drutów kolczastych z pozostałych przeszkód. Aby zdobyć kęs chleba lub garniec ziemniaków dla głodnej dziatwy szły kobiety załozieckie całymi milami pod Złoczów i w głąb województwa wołyńskiego i o ile udało się im zakupić pożywienie, niosły je na plecach, gdyż nie było żadnych środków lokomocji. Nic też dziwnego, że tyfus i wycieńczenie z głodu ludzi zdziesiątkowało.

Po odzyskaniu przez Państwo Polskie niepodległości nawiedziły Załoźce inwazje ukraińska i bolszewicka; nie zrobiły wiele zniszczenia, gdyż miasto było w ruinie a ludzie mieszkali w ziemiankach. Ale resztki garderoby, krowa żywicielka lub ciężko zdobyty koń padały pastwą nieprzyjaciół. Po burzy wojennej Rząd polski wziął akcję odbudowy miasta w swe ręce udzielając tutejszym obywatelom pożyczek pieniężnych, a jeszcze przed tym materiałów budowlanych. Goją się powoli rany wojenne, znikają okopu i ziemianki, pozostały tu i ówdzie mogiły żołnierskie i prowizoryczne domki lilipucie na prędce sklecone po powrocie z ewakuacji.




Kronika Szkoły w Załoźcach Starych

 

 

następna
część





 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Komentarze
Brak komentarzy.
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl


Copyright © Kazimierz Dajczak & Remigiusz Paduch; 2007-2019