Uwagi o rolnictwie Galicji 1873
Dodane przez Remek dnia Kwiecień 05 2009 13:12:06
[źródło: "Wykaz udziału Galicyi i wielkiego księztwa Krakowskiego na powszechnej wystawie 1873 w Wiedniu". Z polecenia Reprezenracyi wiedeńskiej galicyjskich komisyj wystawowych ułożył Dr. Henryk Ed. Gintl. 1873, we Wiedniu. Nakładem reprezentacyi wiedeńskiej galicyjskich komisyj wystawowych. Czcionkami c. k. nadwornej drukarni L. K. Zamarskiego.] Zachowano oryginalną pisownię.

Dobrze się w Galicyi udają: pszenica, żyto, jęczmień, owies, tatarka, proso, kukurudza, bób, groch, soczewica a nawet fasola. Darzą się też buraki, warzywa wszelakie, len, konopie, chmiel, rośliny olejne, konicz, gorczyca, anyż, kmin, kartofle i tytuń.

Gleba wszędzie prawie oprócz podgórza karpackiego bardzo dobra, szczególnie zaś żyzna w połowie wschodniej kraju.

W gospodarstwach włościańskich przeważa jeszcze wszędzie prawie trzypolówka; za granicę wywożą głównie pszenicę i żyto.

Dla handlu zagranicznego wielkiego też znaczenia jest wyborne drzewo galicyjskich lasów, spławiane najwięcej do Gdańska. (...)

Szczególne zalety drzewa galicyjskiego, osobliwie zbitość jego i elastyczność z dawna wysoko cenione za granica, zapewniają mu na głównych targowiskach świata niezaprzeczone pierwszeństwo i zarówno w Gdańsku, jak w Odessie i Gałaczu jest ono przed innemi poszukiwane.

Sosna, jodła i dębina główny stanowią wywóz jako drzewo towarne, - a brzezina, buczyna i osiczyna przeważnie dobry dają opał w kraju. (...)

Galicja jest jedynym oprócz Węgier krajem w Austryi, gdzie więcej nad 100 koni na tysiąc ludności przypada.

Bydło rogate w południowo-wschodniej części kraju jest rasy podolskiej. Wielkie stada bydła z powodu częstego w ostatnich latach niedostatku karmy znacznie wprawdzie się umniejszyły; - wszelako u wielu jeszcze właścicieli dóbr znajdują się znaczne wypasy, z których po 100 do 150 sztuk tucznych wołów przybywa na targi wiedeńskie. (...)

Chów owiec szlachetnych w ogóle upada. Chów kóz jest mało ważny i zwykle włościanie chowają je razem z owcami krajowemi, które zwłaszcza w górach bardzo starannie pielęgnują.

W chowie świń postrzegać się daje niejaki ubytek zwłaszcza od czasu, gdy nierogacizna węgierska zaczęła się pojawiać na wielkich targach w Lipniku i Wiedniu, z która dla niższych cen świnie galicyjskie konkurrencyi wytrzymać. niemogą; - wszakże mimo to świnie galicyjskie bardzo cenione i poszukiwane zwłaszcza do Prus, chętny znajdują odbyt na targach w Ostrawie, w Opawie i na pruskim Szląsku. Znacznym też jest wywóz onych do Berlina.